30/7/2009 - İyi ve Mutlu
Kollarımı açıoyorum şöle bi esinti denizden boynuma hafifçe ve aşağıya inmeye başlıyor,derken gözlerimi kapatıyorum,mis.. şu sıcağın içinde denize girip çıktım sanki..
Hafifçe aralıyorum sağ gözümü kimseyede çaktırmıyorum diğer taraftan kayaların üstünde ellerinde efes fıçı 4-5 ergen bakıp hıhıkıhğkhıh die mırıl mırıl kikirdemeye başlıyor,dişinin kur yapması gibi komikler aradan çekilip başbaşa bıraksam birbirlerinin şapşallıklarını farkedince susup,olmayan erkek egomaniasının keşfine çıkıcaklar belkide,ama kötülük yapmak istemiyorum onlara hiç bozmuyorum kendimi tekrar kapatıp gözlerimi devam ediyorum.
Esinti bedenime vururken; ben, denize girip çıkıyorum yine.
|
|
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
30/7/2009 - Popomda ki, o ;Tokat
Şu izi olandan bahsediyorum!
Neden? Neden rahimden çıktığımız anda bedenin tepkiye ihtiyacı olur ki;doktor şaplatır,bebek ağlamaya başlar.Fizik'ten nefret ederim yine de bi o kadar biliyorum herkes gibi ; tepki etkiden doğar! ama varolan için ihtiyaç yok,yumurta döllenir ve olaylar başlar ,etkiyi yemişizdir bi kere ; peki neden bi ikinci ,üçüncü ... milyonuncu etkiyi yiyoruz. Ya da habire yemeye çalışıyoruz, başka canlılara varolma çabası gösterdiğimizi sanmıyorum ,o ufak hesaplaşmalar dediğimiz ego silsilesi canlının kendine ispat çabasıdır aslında,varoluşumuzda yok .
O zaman canlı kelimesi hikaye ya da metabolizma kısa süreli devamlılığını sağlamaya devam ediyor,ruh ise yok olup dirilimeye devam.
İşte; bu yüzden sürekli etkiye ihtiyacımız var,sürekli o tokatı yenilemeye çalışıyoruz ,diğer taraftan sürekli ruhu geçmişin acı ,tatlı ,iyi,kötü vs. anılarıyla beslemeye çalışıyoruz,ölen ruhu diriltmeye çalışıp,olanı da öldürme çabası içine giriyoruz .böylece sürekli ölüp ölüp diriliyoruz ama biz doğum ve ölümün yaşamda bir kez olduğunu savunuyoruz hala tokatlarla beslenerek.
Çünkü;sayı bir artarsa biliyoruz ki işin içinden bir daha çıkmak imkansız ve inandığımız ölüm varolup biz yok olurken yaşama istediğini vermiş gibi yokoluyoruz, beden evrimleşmeye devam ederken yaşamı olduğu yerde bırakıp kaçıyoruz, varoluştan bi haber.
|
|
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
Hakkımda
hiç'iz;doğarken içimize kaçan ruh yokmuş gibi
Kategoriler
Arkadaşlarım
isis osiris
|
